جايگاه مصالح در معماري پايدار Fulltext
معماري پايدار يكي از جريان هاي مهم معماري معاصر است؛ جرياني كه عكس العملي منطقي در برابر مسائل و مشكلات به وجود آمده عصر صنعت به شمار مي رود. همانگونه كه مي دانيم با انقلاب صنعتي و پيشرفت هاي فني- تكنولوژيكي در عرصه معماري ، معماري بومي اقصي نقاط دنيا كه با توجه به طبيعت و محيط پيرامون خود شكل مي گرفت و همساز با اقليم سر برمي افراشت، به دست فراموشي سپرده شد. معماري مدرن نيز كه زاده اين تحولات بود، به طور كل بستر شكل گيري معماري را ناديده گرفت. دهه 70 ( اواخر معماري مدرن ) را مي توان دهه آگاهي يافتن از بحران هاي زيست محيطي ناميد كه عكس العمل هايي را در دنيا ايجاد كرد كه توسعه پايدار يكي از آنهاست. توسعه پايدار كه در دهه 70 مطرح شد، حاصل شناخت عميق نسبت به محيط پيرامون بوده است. از آنجا كه طبق آمار، 50 درصد ذخاير سوختي در ساختمانها مصرف مي شود، لذا جستجوي راه حل اساسي براي اين معضل بديهي مي نمايد و در عين حال علاوه بر توجه به طبيعت، توجه به انسان نيز در اهم موارد قرار گرفت بر اين اساس توسعه پايدار در سه حيطه داراي مضامين عميقي شد: -1 پايداري محيطي 2- پايداري اقتصادي 3- پايداري اجتماعي در روند شك لگيري يك بنا نيز تا پايان عمر آن سه مرحله تعيي نكننده را مي توان نام برد مرحله نخست ساختن بنا، مرحله دوم بهر هبرداري و ديگري تخريب آن است ، در هر يك از اين مراحل ما نسبت به محيط اطراف بنا تعرض كرده و سيستم تعادلي آن را برهم زده ايم. در اين راستا مصالح ساختماني نقش مهمي را در پايداري ايفا مي كنند در واقع آنچه كه ماهيت يك بنا را شكل مي دهد مصالح هستند ، بنابراين به بررسي تاثير مصالح در سه مرحله ذكر شده و با توجه به مضامين توسعه پايدار م يپردازيم
اين جانب مهدي عليرضايي مدرك كارشناسي عمران دارم وقصد دارم از تكنولوژي هاي جديد در ساختمان شما را آگاه سازم اميدوارم با نظرات ارزنده من را در بهتر شدن وبلاگ ياري نماييد